Górny Śiwat - Paganbelief

Pagan Belief
Miraculous Pagan Knowledge
Go to content

Main menu:

Gimnastyka Czarownic

Stojąca Woda

W gimnastyce «Stojąca woda», składającej się z 27 (3×9) ćwiczeń wykorzystywane są tylko trzy podstawowe krynice siły. Gimnastyka ma na celu, przede wszystkim utrzymanie w dobrym stanie kobiecego zdrowia i zachowała się ona do naszych czasów dlatego, że rezultaty jej stosowania  w leczeniu kobiecych chorób były zawsze pozytywne, a kobiety wykonujące je, promieniowały siłą przyciągającą mężczyzn.

                          Górny Świat - video  
                                                         
GÓRNY ŚWIAT “Kiełek”

Pierwsza część gimnastyki « Stojąca woda » – «Kiełek» – składa się z dziewięciu ćwiczeń, i zaczyna się od pozycji wyjściowej. Badania wykazały, że podczas wykonywania tego kompleksu działał on na stabilizację wszystkich narządów wewnętrznych oraz systemów utrzymywania życia, i ma pozytywny wpływ na układ trawienny z powodu masażu organów wewnętrznych (oddech, podkurczenie dolnej części brzucha).




Ćwiczenie 1





Pozycja wyjściowa: stójka – nogi w rozkroku, stopy równolegle, ramiona ugięte w stawach łokciowych, łokcie do przodu, pierś uniesiona; staw ramieniowy opuszczony; dłonie zgięte do wewnątrz, w miejscu zgięcia przyciśnięte do nerek; palce w stanie naturalnym.

Ogólne wymagania stawiane przy wykonywaniu ćwiczeń:
1. Wdech w czasie podnoszenia na palcach, wydech przy opuszczaniu z jednoczesnym uwalnianiem energii przez krocze.
2. Dłonie stale naciskają okolice nerek.
3. Ręce w czasie ćwiczenia na powierzchni ciała nie przestają naciskać (na ciał).
4. Energię pobiera się z nerek w kierunku piersi wzdłuż toru ruchu rąk.
5. Uwalnianie energii z piersi na dół przez krocze.
6. Przed oczami obrazujemy sobie odpowiedni do danego ćwiczenia symbol.
7. Niestabilne położenie w czasie podnoszenia nie jest uważane za błąd.

Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową, na wdechu jednocześnie podnosimy się na palcach, na wydechu wracamy do pozycji wyjściowej.
Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów wychyla się do przodu;
– przerywany nacisk na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» do przodu;
– głowa pochylona do przodu.

Meridiany i oddziaływanie na nie:

    Р(płuca)         IG(jelito cienkie)          RP(śledziona)       V(pęcherz moczowy)     MC(osierdzie)     TR(trzy części tułowia)
    Stabilizacja     Obniżenie                    Stabilizacja           Podniesienie                 Obniżenie           Podniesienie
    F(wątroba)     VB(woreczek żółciowy)  С(serce)               GI(jelito grube)             R(nerki)             Е(żołądek)
    Obniżenie       Podniesienie                 Obniżenie             Podniesienie                 Stabilizacja         Obniżenie





                               Ćwiczenie 2


Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Na wdechu jednocześnie podnosimy się na palcach w górę, wykonujemy ruch rękami «Zalążni», na wydechu — wracamy do pozycji wyjściowej.

Ruch rąk w «Zalążni» można podzielić na trzy etapy:
1. «Pęcznienie» (obrót dłońmi). Dłonie z pozycji wyjściowej przechodzą do przodu, przy czym nie tracą kontaktu z ciałem ślizgając wyprostowują się, dłonie obraca się do tułowia, pod piersią zaczynają naciskać na ciało.
2. «Poszukiwanie wyjścia» (połączenie). Dłonie, unosząc do piersi, spotykają się tylnymi częściami między sobą, łącząc się wznoszą się do góry (koniuszki palców na poziomie nosa), na końcu przedramienia łączą się na całej długości.
3. «Pojawienie» (splot, splecenie). Ze względu na wyprostowanie łokci ręce wyciągamy do góry. Jednocześnie dłonie, splatając się obracają wewnętrzną stroną do siebie wzajemnie, tworząc «pączek».

Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów wychyla się do przodu;
– głowa pochylona do przodu;
– przy podnoszeniu ręce nie obejmują piersi;
– niewystarczający nacisk rąk na tułów w czasie ćwiczenia;
– w końcowej fazie podnoszenia rąk nie powinny być one skierowane przed siebie w górę.



Meridiany i oddziaływanie na nie

 Р(płuca)       IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)  V(pęcherz mocz.)  MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
 Podniesienie Stabilizacja            Stabilizacja     Stabilizacja           Obniżenie        Podniesienie      
 F(wątroba)   VB(woreczek żółc.) С(serce)         GI(jelitogrube)      R(nerki)          Е(żołądek)
 Podniesienie Stabilizacja            Obniżenie       Podniesienie          Stabilizacja     Stabilizacja





                            Ćwiczenie 3


Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową, następnie pozycję „Kogut (Kura)”. Na wdechu jednocześnie podnosimy się na palcach w górę, na wydechu – wracamy do pozycji wyjściowej i opuszczamy podniesioną nogę. Ćwiczenie jest wykonywane na przemian unosząc nogi.

Ćwiczenie «Kogut» – od pozycji wyjściowej można podzielić na trzy etapy:
1. Waga ciała przenoszona na jedną nogę,
2. Łączymy kolana nieznacznie siadając na podpierającej nodze, ściskamy kolana do siebie, goleń i stopa rozluźnione.
3. Noga podpierająca zgięta w kolanie, goleń równolegle do podłogi, palce nogi skierowane na dół.

Błędy popełniane w ćwiczeniu «Kogut»:
– odchylenie tułowia;
– przerwanie nacisku kolana na kolano;
– brak naciągnięcia stopy;
– prostowanie podpierającej nogi.

Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów wychyla się do przodu;
– przerwanie nacisku na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» w przód;
– głowa pochylona do przodu;
– podpierająca noga nie zgięta w kolanie;
– kolano podniesionej nogi nie przyciśnięte do 2 kolana;
– goleń podniesionej nogi nie równoległa do powierzchni podłogi;
– stopa uniesionej nogi nie „patrzy” w podłogę.


Meridiany i oddziaływanie na nie

   Р(płuca)        IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)  V(pęcherz mocz.)  MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
   Podniesienie  Stabilizacja            Stabilizacja     Stabilizacja           Obniżenie        Podniesienie     
   F(wątroba)    VB(woreczek żółc.) С(serce)         GI(jelitogrube)      R(nerki)          Е(żołądek)    
   Podniesienie  Stabilizacja            Obniżenie       Podniesienie          Stabilizacja     Stabilizacja




                            Ćwiczenie 4

Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Przyjmujemy pozycję «Kogut». Pochylamy się wprzód. Na wdechu – podnosimy się na stopie, w górę, na wydechu – wracamy do pozycji wyjściowej i opuszczamy uniesioną nogę. Ćwiczenie jest wykonywane na przemian unosząc obie nogi.

Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów wychyla się do przodu;
– przerwanie nacisku na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» w przód;
– głowa pochylona do przodu;
– podpierająca noga nie zgięta w kolanie;
– kolano podniesionej nogi nie przyciśnięte do 2 kolana;
– goleń podniesionej nogi nie równoległa do powierzchni podłogi;
– stopa uniesionej nogi nie „patrzy” w podłogę.
– tułów nie równolegle do powierzchni.
                               


Meridiany i oddziaływanie na nie

  Р(płuca)       IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)  V(pęcherz mocz.)   MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
  Podniesienie Podniesienie           Stabilizacja     Podniesienie          Stabilizacja      Podniesienie
  F(wątroba)   VB(woreczek żółc.) С(serce)         GI(jelito grube)      R(nerki)           Е(żołądek)
  Obniżenie     Obniżenie              Obniżenie        Stabilizacja           Obniżenie         Stabilizacja





                               Ćwiczenie 5

Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Przyjmujemy pozycję „Kogut”. Pochylamy się do przodu. Przyjmij pozycję „Skrzydło”. Na wdechu – podnosimy się na stopach, w górę, na wydechu – wracamy do pozycji wyjściowej i opuszczamy uniesioną nogę. Ręka i noga jednocześnie. Ćwiczenie jest wykonywane na przemian unosząc obie nogi.

Ćwiczenie „Skrzydło” można podzielić na trzy etapy:
1. «Wynoszenie» (rozwarcie dłoni). Dłonie z pozycji wyjściowej przemieszczamy w przód, przy tym nie tracąc kontaktu z ciałem przesuwając wyprostowują się, dłoń obraca się do tułowia, pod piersią zaczyna się nacisk na ciało.
2. «Przesuwanie» (głaskanie); dłoń, podnosząc do piersi, przesuwa się po środku tułowia, brodzie, czole (koniuszki palców na ciemieniu), ramię równoległe do podłogi.
3. «Pod skrzydło» (podnoszenie łokcia). Dłoń rozluźniona, podąża przesuwając się wzdłuż linii środkowej tułowia, łokieć podnosimy do góry, ramię prostopadle przyciśnięte do bocznej powierzchni głowy, staw barkowy naciska na ucho, palce, dłoń i przedramię rozluźnione, staw łokciowy patrzy w górę. Jednocześnie druga ręka lekko podnosi się z okolicy nerki po plecach i naciska zewnętrzną stroną dłoni do środka pleców.

Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów pochyla się do przodu;
– przerwanie nacisku na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» do przodu;
– głowa pochylona do przodu;
– podpierająca noga nie zgięta w kolanie;
– kolano podniesionej nogi nie przyciśnięte do 2 kolana;
– goleń podniesionej nogi nie równoległa do powierzchni podłogi;
– stopa uniesionej nogi nie „patrzy” w podłogę.
– tułów nie równolegle do powierzchni podłogi.
– ręka w czasie ćwiczenia nie obejmuje klatki piersiowej;
– nieodpowiedni kontakt rąk z tułowiem;
– łokieć nie patrzy w sufit;
– zamknięta dłoń;
– dolna część ręki nie idzie lekko do góry.


 Meridiany i oddziaływanie na nie

   Р(płuca)       IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)  V(pęcherz mocz.)  MC(osierdzie)   TR(trzy części tułowia)
   Podniesienie Podniesienie           Obniżenie        Podniesienie         Podniesienie     Podniesienie
   F(wątroba)   VB(woreczek żółc.) С(serce)          GI(jelito grube)     R(nerki)           Е(żołądek)
   Stabilizacja   Stabilizacja            Stabilizacja      Stabilizacja           Obniżenie         Obniżenie




                               Ćwiczenie 6

Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Przyjmujemy pozycję „Kogut”. Pochylamy się do przodu. Na wdechu – podnosimy się na stopach w górę i  jednocześnie ze stopami wykonujemy ruch rękami «Zalążek», na wydechu wracamy do pozycji wyjściowej, wyprostowujemy się i opuszczamy podniesioną nogę. Ćwiczenie jest wykonywane na przemian unosząc obie nogi.

Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów pochyla się do przodu;
– przerwanie nacisku na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» do przodu;
– głowa pochylona do przodu;
– podpierająca noga nie zgięta w kolanie;
– kolano podniesionej nogi nie przyciśnięte do 2 kolana;
– goleń podniesionej nogi nie równoległa do powierzchni podłogi;
– stopa uniesionej nogi nie „patrzy” w podłogę.
– tułów nie równolegle do powierzchni podłogi.
– ręce nie równolegle do podłogi.

Meridiany i oddziaływanie na nie

    Р(płuca)      IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)  V(pęcherz mocz.)  MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
    Stabilizacja  Podniesienie          Podniesienie    Obniżenie             Obniżenie        Podniesienie
    F(wątroba)  VB(woreczek żółc.) С(serce)         GI(jelito grube)      R(nerki)          Е(żołądek)
    Stabilizacja  Obniżenie              Stabilizacja     Obniżenie              Podniesienie    Podniesienie




                                Ćwiczenie 7


Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Przyjmujemy pozycję „Kogut”. Na wdechu – podnosimy się na stopach w górę i jednocześnie wykonujemy ruch rękami «Zalążek». Na wydechu wracamy do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie jest wykonywane na przemian unosząc obie nogi.

Podstawowe błędy:
– przy podnoszeniu na palcach tułów pochyla się do przodu;
– głowa pochylona do przodu;
– ręka w czasie ćwiczenia nie obejmuje klatki piersiowej;
– w czasie ćwiczenia za słaby nacisk ręk na tułów;
– w końcowej fazie ręce nie są skierowane pionowo w górę.
                               











Meridiany i oddziaływanie na nie

     Р(płuca)       IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)   V(pęcherz mocz.)  MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
     Podniesienie Podniesienie           Podniesienie    Obniżenie              Stabilizacja      Podniesienie
     F(wątroba)   VB(woreczek żółc.) С(serce)          GI(jelito grube)      R(nerki)          Е(żołądek)
     Podniesienie Obniżenie               Stabilizacja      Stabilizacja           Obniżenie        Podniesienie




                              Ćwiczenie 8


Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Podnosimy jedną nogę w górę, jednocześnie przenosząc kolano na bok, i kładziemy tylną powierzchnię stopy nad górną część rzepki kolana stojącej nogi. Nie zamieniając pozycji robimy wdech i na wdechu obracamy tułów na bok (do końca) podniesionej nogi. Na wydechu wracamy do pozycji wyjściowej i wykonujemy to ćwiczenie z drugą nogą.

Podstawowe błędy:
– przerywanie nacisku na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» do przodu;
– głowa pochylona do przodu;
– przy obrocie tułów się pochyla.
                               












Meridiany i oddziaływanie na nie

    Р(płuca)        IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)   V(pęcherz moc.)  MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
    Podniesienie  Stabilizacja            Podniesienie     Stabilizacja         Stabilizacja      Podniesienie
    F(wątroba)    VB(woreczek żółc.) С(serce)           GI(jelito grube)   R(nerki)          Е(żołądek)
    Stabilizacja    Obniżenie              Stabilizacja       Podniesienie       Stabilizacja      Stabilizacja





                                Ćwiczenie 9


Technika wykonania:
Przyjmujemy pozycję wyjściową. Pochylamy się do przodu. Na wdechu unosimy się na palcach, podczas wydechu powrót do pozycji wyjściowej.

Podstawowe błędy:
– przerwanie nacisku na nerki;
– łokcie przestają «patrzeć» do przodu;
– głowa pochylona do przodu;
– tułów pochylony nie równolegle do podłogi.
                               













Meridiany i oddziaływanie na nie

   Р(płuca)         IG(jelito cienkie)    RP(śledziona)   V(pęcherz moc.)   MC(osierdzie)  TR(trzy części tułowia)
   Podniesienie   Obniżenie              Stabilizacja       Obniżenie             Stabilizacja     Podniesienie
   F(wątroba)     VB(woreczek żółc.) С(serce)           GI(jelito grube)     R(nerki)         Е(żołądek)
   Podniesienie   Obniżenie              Stabilizacja       Podniesienie          Stabilizacja    Obniżenie


*   *   *


copyright © 2019
Back to content | Back to main menu